بررسي اثر ميراگر الحاقي بر پاسخ پلهاي بتني ايزوله تحت زلزله هاي نزديك گسل

استفاده از تكيه گاههاي جداساز لرزه اي (Base isolation) يكي از روشهاي پذيرفته شده جهت بهسازي لرزه اي از جمله پلهاي بتني مي باشد. مشكل اساسي هنگام استفاده از جداسازي هاي لرزه اي، ايجاد تغيير مكان و شتاب زياد تحميلي به سازه هنگامي كه تحت زلزله هاي شديد از جمله زلزله هاي نزديك گسل قرار مي گيرد، مي باشد، ابتدايي ترين روش براي حل اين مشكل استفاده از جداسازهايي با سطح مقطع بزرگتر مي باشد در اين مقاله روشي ديگر كه استفاده از ميراگر الحاقي در كنار تكيه گاههاي لاستيكي (LRB) كه از متداولترين سيستمهاي جداساز مي باشد، پيشنهاد و بررسي مي گردد.