استفاده از شيشه هاي زائد در بتن به صورت سنگدانه ريز

توليد انبوه سيمان و تهيه سنگدانه ها و مواد اوليه مورد نياز براي ساخت بتن از لايروبي رودخانه ها و استخراج معادن، تاثيرات غم انگيزي بر چهره طبيعت و محيط زيست برجاي گذاشته است كه روز به روز در حال گسترش است. در راستاي مقابله با اين تاثيرات مخرب، تحقيقات گسترده اي در حال انجام است كه اكثرا به دنبال جايگزيني سيمان و ديگر مصالح تشكيل دهنده بتن با مواد ديگر هستند. استفاده از ضايعات شهري و صنعتي بدين منظور، علاوه برارضاي هدف فوق موجب استفاده مجدد از اين مواد مي گردد. خصوصيات فيزيكي و شيميايي و همچنين حجم بالاي شيشه هاي زائد، حاكي از پتانسيل بالاي اين ماده براي استفاده در بتن است. در اين پژوهش، تاثير شيشه زائد به عنوان پركننده و بخشي از ريزدانه در بتن مورد بررسي قرار گرفته است.