مقايسه دقت روش هاي تجربي توزيع مكاني كاهش سطح، افزايش سطح و مثلثاتي جهت تخمين نحوه ته نشيني رسوبات در مخزن سدكرج (امير كبير) با استفاده از داده هاي رسوب سنجي

مقاله حاضر حاوي نتايج تحقيقات انجام شده در خصوص تخمين رسوب گذاري در مخزن سد كرج مي باشد. در اين مقاله نحوه ته نشست مواد رسوبي در مخزن سد كرج با هر سه روش تجربي مثلثاتي، افزايش سطح، كاهش سطح اصلاح شده بررسي گرديده و نتايج حاصل با نتايج عمليات ميداني رسوب سنجي انجام شده در سال 1370 بر روي مخزن اين سد مقايسه شده است. چندين روش تجربي براي توزيع حجم مشخصي از رسوبات در مخازن سدها وجود دارد كه در تمام اين روش ها از اطلاعات منحني سطح - ارتفاع و حجم- ارتفاع اوليه مخزن براي محاسبه توزيع رسوبات استفاده مي شود. سه روش مثلثاتي، افزايش سطح و كاهش سطح در بين روش هاي توزيع مكاني از اهميت و كاربرد بيشتري برخوردارند. روش هاي افزايش و كاهش سطح به ترتيب توسط كريستيفانو( 1953 ) و بورلند و ميلر( 1958 ) ارائه شدند. روش كاهش سطح در سال 1962 توسط لارا مورد اصلاح قرار گرفت. سد كرج سد بتني دو قوسي با ارتفاع 180 متر از پي با طول تاج 390 متر، ظرفيت تخليه سر ريز 1.450 متر مكعب بر ثانيه، حجم مخزن 205 ميليون متر مكعب و طول درياچه 5.5 كيلومتر مي باشد. ساخت اين سد از سال 1337 آغاز و در سال 1342 به پايان رسيد. نتايج حاصله نشان داده است كه روش مثلثاتي عليرغم قديمي تر بودن دقت بيشتري براي تخمين توزيع مكاني رسوبات مخزن اين سد داشته است.