مطالعه آزمايشگاهي پديده گسيختگي طاقي شكل براي دو جنس خاك مستعد فرسايش در سواحل رودخانه ها

به منظور جلوگيري و كنترل فرسايش هاي رودخانه اي كه بخش عمده اي از تحقيقات مرتبط با مهندسي رودخانه را شامل مي شوند، بايستي علل بوجود آمدن آنها را شناخت. فرسايش سواحل از جمله عوامل موثر در ايجاد خسارت هاي فراوان به اراضي و تاسيسات مجاور ساحل مي باشد. مشاهدات صحرائي صورت گرفته توسط محققان مختلف در اكثر رودخان هها، حاكي از نرخ بالاي فرسايش سواحل رودخانه در اثر گسيختگي توده اي مي باشد كه در اين بين گسيختگي تود هاي در سواحل رودخانه هاي لايه لايه در زمره بيشترين نوع فرسايش گزارش شده است. اگرچه فرسايش ساحل درمقابل اشكال مختلف گسيختگي تود هاي توسط محققين زيادي مطالعه شده است، ليكن پديده گسيختگي طاق يشكل در سواحل رودخانه هاي مركب چندان مورد مطالعه علمي و فني قرار نگرفته و ابهامات بسياري درباره آن، عل يالخصوص نحوه و زمان وقوع آن، نيروهاي موثر بر طاق آويزان و شكل گسيختگي موجود م يباشد. به همين دليل روابط توسعه يافته براي تحليل پايداري سواحل رودخانه مركب نيز، اكثراً براساس فرضيات مبهمي بنا شده اند كه نيازمند بررسي بيشتري مي باشد. در اين تحقيق براي رفع پاره اي از ابهامات موجود درباره اين گسيختگي، با انجام آزمايش هاي لازم بر روي دو نمونه خاك مستعد وقوع فرسايش در سواحل رودخانه هاي داخلي، مكانيزم وقوع گسيختگي طاقي شكل در سواحل رودخانه ها با در نظر گرفتن فرضياتي مورد بررسي قرار گرفته است. از آنجا كه پارامترهاي مختلفي بر پايداري طاق آويزان موثرند، اما به دليل محدوديت هاي آزمايشگاهي و گستردگي زياد نتايج، در شبيه سازي هاي بعمل آمده در اين تحقيق اثر برخي پارامترها بررسي شده است.