بررسي اثرات غيرماندگار افت اصطكاك بروي روشهاي نشت يابي بر پايه جريان گذرا در خطوط لوله

اين مقاله به بررسي اهميت اثرات اصطكاك ناماندگار در دقت نتايج روش نشت يابي در خطوط لوله برپايه تحليل عقب گرد خطوط مشخصه ميپردازد. يك مسئله معكوس به منظور رونديابي نشت با تعريف معيار حداقل مربعات تابع هدف بكار رفته است. قطر نشت در گره هاي خطوط مشخصه به عنوان متغيرهاي تصميم گيري در نظر گرفته شده اند. پارامترهاي نشت با استفاده از روش برنامه ريزي غيرخطي درجه دو (SQP) مينيمم ميشوند. نتايج حاصل از اين مدلسازي براي دو حالت نشت به بزرگي قطر 4% و 10 % قطر لوله، نشان ميدهد كه اصطكاك ناماندگار در فرايند رونديابي نشت مهم بوده و بايد در نظر گرفته شود.