نگهداري در زمين‌هاي سست با نگرش به خط 4 متروي تهران

مشكل اصلي در زمين‌هاي سست تخمين صحيح ميزان تغيير شكل و شعاع ناحيه پلاستيك است كه تخمين نادرست آن‌ها مي‌تواند باعث خرابي تونل شود. براي اين منظور بايد از يك مدل رفتاري مناسب براي سنگ‌هاي سست استفاده گردد. براي تحليل سازه‌هاي زيرزميني روش‌هاي مختلفي وجود دارد از جمله تجربي، تحليلي و عددي. در اين مقاله با استفاده از روش‌هاي عددي مدل‌هايي براي محدوده پلاستيك و جابجايي آنها ارائه شده و سپس تئوري‌هاي قبلي براي طبقه‌بندي محدوده پلاستيك مدل‌هاي سنگي در زمين‌هاي نرم بر اساس نسبت تنش افقي به قائم (K) و نسبت مقاومت فشاري تك‌ محوره به تنش برجا (SRP) بسط و توسعه داده شده و همچنين سيستم‌هاي نگهداري مناسب پيشنهاد گرديده است. نتايج حاصله براي خط چهار متروي تهران مورد ارزيابي قرار گرفت. كه تاييدي بر مدل‌سازي‌هاي انجام شده بود.