تحليل پايداري پوشش سگمنتي تونل خط 2 قطار شهري تبريز

مقاله حاضر به بررسي نيروهاي داخلي وارده بر پوشش‌هاي سگمنتي تونل و مقايسه آن با پوشش‌هاي پيوسته پرداخته است. طي سال‌هاي اخير با پيشرفت تكنولوژي حفاري تونل و ورود آن به ايران علي‌الخصوص در بخش حفاري مكانيزه تمام مقطع، تونل‌هاي زيادي با اين روش در حال مطالعه يا اجرا مي‌باشد. حضور مفاصل در بين قطعات پوشش‌هاي سگمنتي منجر كاهش صلبيت پوشش گشته و اين امر باعث كاهش ممان خمشي وارده بر پوشش خواهد شد. در نظر گرفتن اثر مفاصل در تعيين نيروهاي داخلي وارده بر پوشش، منجر به پيچيده شدن محاسبات مي‌شود، لذا اكثرا اين پوشش‌ها به صورت پيوسته مدل مي‌گردند و اين موضوع باعث استفاده از پوشش‌هاي ضخيم‌تر و غيراقتصادي مي‌شود. بنابراين در اين تحقيق به صورت مطالعه موردي نيروهاي داخلي وارده بر پوشش تونل خط 2 متروي تبريز با در نظر گرفتن اثر تعيين گرديده و اين دو نوع روش طراحي از اين نظر با هم مقايسه شده‌اند.