پيش‌بيني ورود آب زيرزميني به درون تونل‌هاي سنگي با روش‌هاي تجربي و تحليلي و مقايسه آن با مقادير اندازه‌گيري شده (مطالعه موردي تونل سمنان)

ورود آب به درون حفريات زيرزميني از جمله تونل‌هاي سنگي در زمان اجرا باعث ايجاد مشكلات متعددي مانند كاهش راندمان كار و تحميل خسارات مالي و حتي جاني به پروژه مي‌گردد. بنابراين پيش‌بيني مقدار آب ورودي به تونل از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. در اين مقاله از دو روش تجربي و تحليلي براي پيش‌بيني مقدار ورود آب زيرزميني به درون تونل انتقال آب سمنان استفاده شده و سپس نتايج آن با مقادير واقعي اندازه‌گيري شده مقايسه شده است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد كه هدايت هيدروليكي معادل توده‌سنگ، به عنوان يكي از پارامترهاي كليدي در اين روش‌ها، نقش مهمي در صحت مقادير پيش‌بيني شده دارد. عوامل متعددي مانند شرايط زمين‌شناسي، ويژگي زون‌هاي خرد شده و گسله و شرايط انجام آزمايش باعث برآورد نادرست از هدايت هيدروليكي معادل توده‌سنگ و در نتيجه اختلاف بين مقادير پيش‌بيني شده و اندازه‌گيري شده آب ورودي به تونل مي‌گردد. بيشترين اختلاف بين مقادير پيش‌بيني شده و اندازه‌گيري شده در زون‌هاي گسله مي‌باشد.