مطالعه اي در زمينه كاربرد و قابليت اطمينان برخي از روش هاي آزمون غير مخرب به­منظور شناسايي وضعيت پل هاي موجود

كار برد آزمون هاي غيرمخرب در مهندسي عمران در واقع محصول به كارگيري دانش و فن شناسي روز و تكنولوژي مصالح ساختماني است كه بدون برهم زدن شرايط موجود اجزاي سازه اي، امكان آزمايش و بررسي وضعيت آنها را فراهم مي سازد. در اين تحقيق، وضعيت موجود نمونه اي چند از پل هاي گستره شهري تهران مورد بررسي قرار داده شده است و از دستگاه هاي ماوراء صوتي جهت شناسايي ترك هاي ناشي از عوامل گوناگون و همچنين تعيين مقاومت بتن، از دستگاه هاي اسكنر الكترومغناطيسي از جمله ژئورادار 1700 هرتز و دو نمونه آرماتورياب براي تعيين موقعيت و قطرميلگردهاي اجزاي پل و همچنين از دستگاه ژئورادار 400 هرتزي براي به دست آوردن ابعاد شالوده پل، استفاده و در ارتباط با ميزان دقت اين دستگاه ها و محدوده كاربرد مفيد آن بررسي به عمل آمده است. با توجه به آنكه نتايج آزمايش هاي مخرب و غيرمخرب مورد بررسي در اين مطالعه تطابق مناسبي با يكديگر داشتها ند، در خاتمه توصيه گرديده است كه با توجه به مزاياي روش هاي غير مخرب مورد بحث، كاربرد اين روش ها به نحو شايسته در برنامه بازرسي فني و ارزيابي آسيب پذيري پل ها گسترش داده شود.