مدل بهينه‌سازي- شبيه‌سازي بهره‌برداري كوتاه مدت از مخزن در شرايط سيلابي

بهره برداري زمان واقعي مخزن شامل تصميم گيري براي ميزان رهاسازي از مخزن به محض ورود اطلاعات است كه در بازه هاي زماني كوتاه مدت از چند دقيقه تا چند ساعت صورت مي گيرد. مخازن سدها به منظور مهار سيلاب، ذخيره آب براي استفاده در دوره هاي خشك و ساير مقاصد در بالادست مسير رودخانه ساخته مي شوند. هدف اين مقاله توسعه مدل تعيين سياست بهره برداري بهينه براي ميزان رهاسازي آب از مخزن در شرايط سيلابي است كه مجموع خسارات سيلاب در نقاط آسيب پايين دست مخزن را كمينه نمايد. مسأله به صورت تركيب يك روش بهينه سازي فراكاوشي و روش شبيه سازي رونديابي هيدرولوژيكي جريان در رودخانه پايي ندست فرمول بندي شده است. همچنين حساسيت پيك جريان سيلابي در نقطه آسيب رودخانه نسبت به تراز اوليه مخزن به منظور بررسي شرايط نقطه آسيب و طراحي سيستم هشدار سيلاب تحليل شده است. نتايج كاربرد مدل در يك مسأله عملي بيانگر عملكرد مناسب آن در تعيين جريان خروجي بهينه از مخزن در زمان سيلاب مي باشد.