محاسبه شماره منحني (CN) به روش بهينه‎ سازي استوكاستيك

عليرغم استفاده گسترده از شماره منحني (CN) بعنوان پارامتر اصلي در معادلات SCS براي برآورد رواناب حوضه هاي فاقد آمار، قابليت آن در تخمين مناسب همواره مورد سوال و بحث بوده است. در اين پژوهش با بهره گيري از يك روش بهينه سازي استوكاستيك و در چهار چوب معادلات SCS، توانايي روش منحني در برآورد رواناب بررسي شده است. در روش استوكاستيك با استفاده از شبيه سازي مونت كارلو حساسيت توزيع هاي آماري، تعداد نمونه هاي آماري و دامنه تغييرات شماره منحني بر روي دقت محاسبات مورد بررسي قرار گرفته است. روش استوكاستيك مورد استفاده بر اساس اطلاعات بارندگي و روانب استوار مي باشد. در ابتدا وقايع بارندگي و رواناب انتخاب شده و توابع توزيع هاي احتمالي حاكم بر اين وقايع مشخص مي گردد. سپس در قالب مدل سازي تصادفي وقايع بارندگي و رواناب در نادازه نمونه هاي مختلف توليد مي گردند. بر اساس معيارهاي مشخص نمونه هاي توليد شده بارندگي و رواناب ارزيابي شده و وقايع خاص واناب انتخاب مي گردند. رواناب هاي انتخابي و شماره منحني هاي آزمايشي در مادلات SCS بكار رفته، وقايع بارندگي محاسبه و توابع توزيع احتمالي آنها تعيين مي شوند. بر اساس آزمون كولموگروف- اسمينروف بين توابع توزيع حاصله و توابع توزيع احتمالي اوليه حاكم بر وقايع بارندگي شماره منحني بهينه (CNOPT) تعيين مي شود. همچنين در اين تحقيق شماره منحني هاي ميانگين و ميانه (CNAVG , CNMEG) نيز بررسي گرديده اند. به منظور بررسي كارايي روش استوكاستيك از آمار حوضه هاي معرف كسيليان و مامه استفاده گرديده است. در حوضه كسيليان، رواناب هاي محاسبه شده با استفاده از CNOPT حداقل خطا را نسبت به رواناب هاي مشاهداتي داشتند. اين موضوع قابليت مطلوب روش شماره منحني را در برآورد رواناب حوضه تاكيد مي كند. اما در حوضه امامه به علت كمبود وقايع بارندگي و رواناب،روش استوكاستيك قابل اجرا نبود.