طراحي مدل براي تعيين اثر زمان­بندي سيستم اتوبوس بر زمان انتظار مسافران در ايستگاههاي اتوبوس

از آنجا كه اتوبوس شهري رايجترين وسيله حمل و نقل همگاني در ايران است، بهبود كيفيت سرويس اتوبوس بهگونهاي كه بتواند با وسيله نقليه شخصي رقابت كند، لازم به نظر ميرسد. در استفاده از اتوبوس، زمان انتظار در ايستگاه، نامطلوبترين بخش سفر براي مسافران است. در اين تحقيق، تلاش شده است با استفاده از دادههاي آمارگيري، مدلي براي پيشبيني زمان انتظار واقعي مسافران در ايستگاههاي اتوبوس شهر تهران ارائه شود. همچنين با در نظر گرفتن سرويس اتوبوسي منظم با درجات مختلفي از قابليت اطمينان به صورت فرضي، اثرات زمانبندي بر زمان انتظار مسافران سنجيده شده است.