تاثير مودهاي بالا و نامنظمي در رفتار لرزه­اي پلهاي بزرگراهي با پايه­هاي تك ستوني

رفتار لرزهاي پلهاي بزرگراهي با پايه هاي تك ستوني با درنظر گرفتن اثرات منظمي سازه و مودهاي بالا در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است.
در مشخصات آشتو بر اساس منظمي سازه و نيز محل قرارگيري پل، چهار روش متفاوت تحليل لرزهاي معرفي شده است. اين روشها شامل: روش UL، روش تك مودي SM و روش چند مودي MM (روش طيفي) هستند كه بر روي پلهاي نمونه تك ستوني از منظم تا نامنظم بكارگرفته شده و نتايج حاصل با روش موسوم به روش پوش-آور NPA و روش تحليل ديناميكي غير خطي تاريخچه زماني TH مقايسه شده است. اثر مودهاي بالا با مقايسه پاسخ سازه در برابر روشهاي تحليل مذكور لحاظ شده است. كليه تحليلها با درنظر گرفتن رفتار غير خطي مصالح و هندسه بصورت بارافزون بكارگرفته شده اند. پل مورد نظر در اين مطالعه، پل بتن آرمه بزرگراهي مي باشد كه در آزمايشگاه ELSA-ISPRA در ايتاليا با مقياس 1:2/5 ساخته وتحت آزمايش شبه ديناميكي قرار گرفت. نامنظمي در اين پل با تغيير در ارتفاع ستونهاي پل ايجاد ميشود. همچنين رابطه بين منظمي سازه و تقاضا شكلپذيري در پايه پلهاي مورد مطالعه و نيز شدت زلزله مورد بررسي قرار گرفته است. اين كار با استفاده از يك شاخص منظمي انجام شده است. نتايج نشان مي دهد اثر مودهاي بالا در پلهاي نامنظم قابل توجه است و منظمي سازه بر روي پاسخ لرزهاي آن تاثير گذار است.
كلمات كليدي: پلهاي