تاثير ترازپاياب سيستم مستهلك كننده انرژي از نوع فيليپ باكت روي حفره آبشستگي

حفره آبشستگي ايجاد شده درپايين دست سيستم مستهلك كننده انرژي ازنوع فيليپ باكت احداث شده برروي بسترهاي آبرفتي باعث افزايش جريان زير سازه اي و فرسايش در پي اين سازه ها مي گردد كه اين پديده روي ايمني و پايداري اين نوع سازه ها تاثير منفي داشته و حتي مي تواند منجر به شكست آنها گردد .در اين تحقيق چندين مدل فيزيكي براي مطالعه تاثير تراز پاياب، دبي و زاويه انتهايي سيستم مستهلك كننده انرژي از نوع باكت روي حفره آبشستگي بكار برده شده است. نتايج آزمايشگاهي بيانگر اين مطلب است كه با افزايش تراز پاياب در دبي هاي مختلف ، حجم حفره آبشستگي كاهش يافته و بهترين زاويه انتهايي 45 درجه بوده كه داراي كمترين مساحت طولي حفره آبشستگي مي باشد .همچنين معادله اي كه مي توان از آن جهت برآورد ماكزيمم عمق آبشستگي در پايين دست اين نوع سرريزها بكار برد معادله تجربي Mason-A مي باشد.