پيش بيني ميزان خزش در روسازي‌هاي آسفالتي به كمك تئوري منطق فازي

خزش از مهمترين عوامل خرابي روساز يهاي آسفالتي به شمار م يرود. خصوصيات خزشي مخلو طهاي آسفالتي در تعيين عمق شيارشدگي مسير چرخ اتومبي لها از اهميت بسزايي برخوردارند. ميزان قابليت خزشي معياري جهت استفاده در طراحي روساز يهاي آسفالتي و فاكتوري كليدي جهت تعيين مناسب بودن مخلوط هاي آسفالتي براي اجراي روسازي راههاست. آزمايش تعيين ميزان قابليت خزش در روسازي هاي آسفالتي، آزمايشي بسيار پر هزينه و وق تگير است. در اين پژوهش با استفاده از مجموعه اي از داده هاي آزمايشگاهي و بر پايه تئوري منطق فازي روشي نوين جهت تخمين قابليت خزش روساز يهاي آسفالتي ارائه شده است. تئوري منطق فازي به عنوان يك ابزار قدرتمند رياضي در علوم مختلف مهندسي، به تدريج جايگزين رياضيات كلاسيك مي شود. اين امر موجب كاهش پيچيدگي روابط رياضي حاكم بر مدل ها م يگردد. اين تئوري با ارائه روشي شبيه الگوريتم مغز انسان، بسياري از تصمي مگير يها را به صورت عملياتي مشابه ذهن انسان انجام م يدهد. به منظور ساخت مدل ابتدا سه پارامتر دما، عرض ترك و درصد قير به عنوان پارامتر هاي ورودي و تأثيرگذار معرفي و سپس با استفاده از روش Anfis توابع عضويت اين پارامت رها تعيين شده است. جهت تخمين ميزان قابليت خزش روساز يهاي آسفالتي از روش استدلال Sugeno به عنوان عملگر منطقي استفاده گرديده است. اساس اين روش انتخاب توابع ورودي و خروجي بر اساس داده هاي حاصل از بانك اطلاعات آزمايشگاهي مي باشد. با ارزيابي و مقايسه اين مدل با نتايج حاصل از آزمون هاي آزمايشگاهي نشان داده مي شود كه مدل فازي ارائه شده از دقت نسبتاً بالايي در پيش بيني ميزان خزش روسازي هاي آسفالتي برخوردار است و به عنوان يك روش رياضي كارا مي تواند در تعيين ميزان خزش روسازي هاي آسفالتي مورد استفاده قرار گيرد.