بررسي قابليت شناسايي مودها در حالت تحريك طبيعي تكيه­گاهي

يكي از راه هاي تخمين پارامترهاي ديناميكي سازه هاي موجود، استفاده از پاسخ ارتعاش محيطي مي باشد. در مورد سازه هاي خاص مانند توربينهاي بادي، وزش باد مهمترين عامل ارتعاش سازه است در صورتيكه در مورد ساختمانها، ريزلرزه هاي زمين و ترافيك با ايجاد تحريك تكيه گاهي سازه را مرتعش مي كنند. مشاهده شده است زماني كه از داده هاي ارتعاش محيطي ساختمان براي تعيين پارامترهاي ديناميكي استفاده شود تنها تعداد كمي از مودها شناسايي مي شوند. در اين تحقيق ارتباط بين جرم مؤثر مودي و احتمال شناسايي مود در حالت تحريك تكيه گاهي با استفاده از روش NExT بررسي شده است و نتيجه گرفته شد كه مودهاي با جرم مؤثر مودي بيشتر از 3% قابل شناسايي و مودهاي با جرم مؤثر مودي كمتر از 1% غير قابل شناسايي مي باشند.