بررسي تاثير حركت ورودي و آرايش ستونهاي شني در نشست پي ناشي از روانگرايي با استفاده از ميزلرزه

عامل اصلي خسارت وارده بر اثر زلزله به سازه هايي كه بر روي خاك هاي ماسه اي بنا شده اند، كاهش يا زوال مقاومت خاك بر اثر وقوع روانگرايي مي باشد و لذا مي بايست با استفاده از روش هاي پيشگيرانه با اين پديده مقابله كرد. تا كنون روش هاي متعددي براي مقابله معرفي شده كه از جمله معروفترين آنها مي توان به ستون هاي شني اشاره كرد. شناخت تاثير بهينه اين روش بر مبناي نوع حركت ورودي و نحوه آرايش ستون ها با انجام يك سري آزمايش ميز لرزه g - ١ و مدل سازي ستون ها در سه آرايش مختلف و با دو نوع شتاب ورودي، در اين تحقيق انجام شده است. در مدل از ماسه 161 فيروز كوه استفاده شده و روش مرطوب براي تهيه مدل در دستور كار قرار گرفته است. همچنين ابزاربندي كاملي جهت ارزيابي نشستها، افزايش فشار آب حفره اي و شتاب سنجي استفاده گرديده و براي ارزيابي نشست، از يك پي گسترده مستقر بر ماسه هاي مستعد روانگرايي بهره گرفته شده است. نتايج نشان مي دهد عملكرد ستون هاي شني كه در غالب استهلاك اضافه فشار حفره اي و كاهش نشست قابل ارزيابي است، از شتاب ورودي و آرايش ستون ها شديدا تاثير مي پذيرد.