ارزيابي اثرات تغيير اقليم بر دما و بارش با استفاده از روش كاهش مقياس

رشد صنايع و كارخانه ها از يك سو و تغيير كاربردي ارضي از سوي ديگر، باعث افزايش گازهاي گلخانه اي و در نتيجه برهم خوردن تعادل اقليمي كره زمين شده است. تحقيقات نشان مي دهد كه پديده تغيير اقليم (Climate Change) با تاثير بر پارامترهاي اقليمي اثرات منفي بر سيستم هاي مختلف منابع آب، كشاورزي، و محيط زيست را در پي دارد. عدم لحاظ مطالعات تغيير اقليم در طراحي سيستم هاي منابع آب مي تواند منجر به نتايجي دور از واقعيت گردد. يكي از روش هاي بررسي اثرات اين پديده، استفاده از خروجي متغيرهاي اقليمي شبيه سازي شده توسط مدلهاي جهاني مي باشد. اين مدل ها بزرگ مقياس بوده و بطور مستقيم قابل استفاده در مطالعات منطقه مشخص نمي باشد. بدين منظور، خروجي اين مدل ها با استفاده از روشهاي كاهش مقياس (Downscaling) جهت كاربرد در مناطق مهيا مي شوند. براي اين كار از روش هاي مختلف آماري، ديناميكي، شبكه عصبي و .... استفاده مي شود. در اين مقاله اثر تغيير اقليم بر دما و بارش ايستگاههاي اروميه و مياندوآب در حوزه درياچه اروميه با استفاده از روش هاي كاهش مقياس براي دوره پيش بيني تا سال 2100 انجام شده است. نتايج بدست آمده حاكي از افزايش دما و تغييرات افزايشي و كاهشي بارش در حوزه نسبت به دوره پايه مي باشد.