استفاده از روش تزريق دوغاب تحت فشاردر تثبيت بسترهاي سست خطوط راه آهن

بستر خطوط ريلي به عنوان مهمترين جزء زير سازي مي بايست الزامات بهره برداري را از جهات تامين باربري و كنترل نشست برآورده نمايد. تامين الزامات فوق در بستر هاي سست معمولا نيازمند استفاده از تكنيك هاي بهسازي مي باشد . در خصوص خطوط ريلي موجود انجام بهسازي بستر بدون مسدود نمودن ترافيك ريلي تنها با استفاده از روش هاي خاص بهسازي امكان پذير است كه در اين ميان مي توان به روش هايي همچون تراكم ارتعاشي 1، جايگزيني ارتعاشي (ستونهاي سنگي) 2 ، روشهاي تزريق دوغاب تحت فشار 3 (شامل دو نوع ستونهاي سنگي تزريق شده 4و ستونهاي بتني ارتعاشي 5) و روش خاك مخلوط شده در عمق (ستونهاي سيماني) 6 اشاره نمود. در مقاله حاضر در ابتدا اين تكنيك ها با يكديگر مقايسه و در ادامه روش تزريق دوغاب تحت فشار به عنوان گزينه اي مناسب جهت تثبيت بستر خطوط راه آهن مورد بررسي قرار گرفته است. در اين راستا ضمن بررسي مشخصات فني و دامنه كاربرد اين روش ، پارامتر هاي موثر بر كارائي روش ياد شده مورد بررسي و واكاوي قرار گرفته است. در پايان و در قالب يك مطالعه موردي امكان سنجي فني- اقتصادي استفاده از روش تزريق دوغاب تحت فشار براي تثبيت بستر خط ريلي دركيلومتر 1133 محور هرمزگان ( راه آهن سيرجان ) به عنوان يكي از خطوط ريلي مساله دار كشور مورد بررسي قرار گرفته است.