مقايسه روش‌هاي استاتيكي غيرخطي در ارزيابي لرزه‌اي سازه‌ها

همان‌طور كه مي‌دانيم، بر طبق آئين‌نامه‌ي 2800 ، طراحي لرزه‌اي سازه‌ها به روش «طراحي بر پايه مقاومت» توسط تحليل استاتيكي و طيفي انجام مي‌گيرد. در اين روش‌ها همواره فرض بر اين است كه تمام المان‌هاي سازه‌اي در محدوده‌ي رفتار خطي قرار دارند و اثر شكل‌پذيري در طرح اقتصادي سازه در نظر گرفته نمي‌شود. در صورتي كه در هنگام وقوع زلزله‌هاي شديد اغلب المان‌هاي سازه‌اي وارد ناحيه‌ي غيرخطي مي‌شوند و براي دستيابي به جواب‌هاي دقيق نيازمند است تحليل‌هاي غيرخطي انجام پذيرد. در اين تحقيق از بين روش‌هاي تحليل غيرخطي، روش تحليل استاتيكي غيرخطي (pushover) به دليل سادگي و سرعت بالا به عنوان رايج‌ترين نوع تحليل غيرخطي انتخاب شده است. در اين مقاله ضمن تشريح كامل روند تحليل استاتيكي غيرخطي در سازه‌هاي فولادي، و مقايسه‌ي روش ضرايب تغييرمكان در آئين‌نامه‌هاي FEMA356وFEMA440، سازه‌ي فولادي دو بعدي 5 طبقه‌اي را طبق دستورالعمل بهسازي لرزه‌اي ساختمان‌هاي موجود (نشريه‌ي 360) و روش‌هاي ارائه شده در ATC_40 و FEMA مورد تحليل استاتيكي غيرخطي قرار داده و نتايج با يكديگر مقايسه مي‌شوند.