بررسي تاثير ملاحظات معماري در سبك سازي و كاهش نيروي زلزله وارد بر ساختمان

امروزه در زمينه كاهش نيروي حاصل از زلزله و كاهش خسارات وارده بر ساختمانها تحقيقات زيادي انجام گرفته است كه يكي از روش ها براي نيل به هدف فوق، سبك سازي ساختمان است. سبك سازي يكي از مباحث نوين در علم ساختمان است كه روز به روز در حال گسترش و پيشرفت مي باشد.اين فن آوري عبارت است از كاهش وزن تمام شده ساختمان با استفاده از تكنيك هاي نوين ساخت مصالح جديد و بهينه سازي روش هاي اجرا. اولين گام در راستاي سبك سازي ساختمان به كارگيري ملاحظات سبك سازي در تهيه طرح معماري ساختمان است، سپس بايد سيستم سازه اي سبك به گونه اي انتخاب شود كه عملكرد مطلوب و پايداري سازه را تامين كند و در نهايت از اجزاي غير سازه اي سبك با عملكرد مطلوب استفاده كرد. در اين مقاله ابتدا محدوديت آئين نامه طراحي ساختمان ها در برابر زلزله ايران(2800) براي سبك سازي ساختمان ها مورد بررسي قرار گرفته است و سپس تاثيرات ملاحظات معماري ساختمان از قبيل شكل پلان، ابعاد پلان، طرز قرار گرفتن بلوك ها در كنار هم در يك سايت، طراحي فضاهاي داخلي ساختمان، نوع و جنس نماسازي و ...در سبك سازي مورد بررسي قرار ميگيرد و راهكارهايي براي استفاده بهينه از موارد فوق در راستاي سبك سازي ساختمان ارائه گرديده است. سپس به معرفي چندنوع مصالح جديد براي نيل به هدف سبك سازي ساختمان پرداخته شده است و راهكارهايي هم براي اصلاح ساخت قطعات پيش ساخته در جهت سبك سازي ساختمان ارائه گرديده است.