تحليل احتمال انديشانه مقاومت نهايي ستونهاي ساخته شده از بتن با مقاومت بالا با در نظر گرفتن اثر دورگيري و با مشخصات غيرقطعي

با توسعه تكنولوژي بتن، استفاده از بتن با مقاومت بالا در سازهها افزايش يافته است، به طوري كه امروزه بطور فزاينده اي از بتن با مقاومت بيش از110 مگا پاسكال، در سازههاي بتني مناطق زلزله خيز استفاده مي شود. اين نوع بتن، بطور نسبي داراي طبيعت شكننده اي بوده كه باعث گسيختگي ناگهاني و تردگونه آن مي گردد. از اين رو، براي اصلاح رفتار، افزايش مقاومت و انعطافپذيري ستون هاي ساخته شده از اين نوع بتن، از اثردورگيري (محصور شدگي) استفاده مي شود. در اين پژوهش، مدل هاي تحليلي پيشنهاد شده براي محاسبه مقاومت ستونهاي بتني محصور شده مورد ارزيابي قرار ميگيرد. از سوي ديگر، بررسي هاي انجام شده نشان مي دهد كه در تعيين مقاومت نهايي اين نوع ستون ها، لازم است كه عدم قطعيت هاي مربوط به ماهيت ناشناخته عوامل موثر در ايجاد مقاومت، در نظر گرفته شود. براي اين كار لازم است كه با انجام يك تحليل احتمال انديشانه، عدم قطعيت هاي ناشي از طبيعت آماري متغير ها را به صورت روابط رياضي در آورده و ملاحظات ايمني (قابليت اطمينان) را بطور كمي وارد فرآيند طراحي نمود. در اين مقاله، براي در نظر گرفتن اين عدم قطعيت ها، مقاومت جاري شدن فولاد جانبي و مقاومت بتن به صورت متغيرهاي تصادفي با تابع چگالي احتمال نرمال و لگ نرمال با ضرايب پراكندگي 10 ، 15 و 20 درصد در نظر گرفته مي شود. براي توليد متغير هاي تصادفي فوق، از روش مونت كارلو استفاده مي گردد. با استفاده از متغير هاي توليد شده، پارامتر هاي مربوط به مقاومت مقطع محصور شده محاسبه و با نتايج آزمايش مقايسه مي گردد. بدين ترتيب قابليت اطمينان هر يك از مدل هاي پيشنهادي مشخص و سطح ايمني هر كدام تعيين مي گردد.