تأثيرميزان ريزدانه خميري و پلاستيسيته در رفتار روانگرايي استاتيكي ماسه سست

تاكنون بيشتر تحقيقات صورت گرفته پيرامون پديده روانگرايي در خاك ها برروي ماسه تميز و ماسه هاي سيلت دار متمركز بوده و ماسه هاي رس دار كمتر مورد توجه قرار گرفته است مشاهده روانگرايي در خاكهاي رس دار در چند سال اخير نشان ميدهد كه بايد درباره اين موضوع تحقيقات بيشتري انجام شود. در اين راستا دراين تحقيق تاثير عواملي مانند پلاستيسيته، درصد ريزدانه و فشار همه جانبه برروي پتانسيل روانگرايي خاك ماسه اي رس دار با استفاده از آزمايش سه محوري مورد بررسي قرار داده شده است بدين منظور از رس كائولينيت و بنتونيت استفاده شده است نتايج آزمايش نشان ميدهد با افزايش پلاستيسيته، به تدريج رفتار نمونه ها تغيير مي كند و با افزايش درصد رس ابتدا پتانسيل روانگرايي افزايش يافته و سپس كاهش مي يابد.