تأثير فاصله تونل هاي دوقلو و سطح آب زيرزميني بر جابجائي ها، نيروها ي وارد بر سيستم نگهداري تونل و نشست سطح زمين در اثر زلزله (مطالعه موردي، تونل متروي تبريز)

دراين مقاله با استفاده از داده هاي ژئوتكنيكي اندازه گيري شده تونل مسير شماره 1 متروي تبريز و به كارگيري نرم افزار اجزا محدود Plaxis تحت تاثير طيف زلزله ال سنتز و با شتاب افقي حداكثر 3g تاثير فاصله تونلهاي دوقلو و سطح آب زيرزميني بر ميزان جابجاييها، نيروهاي وارد بر سيستم نگهداري تونل و نشست سطحي زمين مورد بررسي قرار گرفته است نتايج حاصل نشان ميدهد كه كاهش فاصله خارجي تونل ها از 6.70 به 4.20 متر باعث افزايش نشست سطحي، جابجايي ها، نيروهاي وارد بر سيستم نگهداري و در نتيجه كاهش ضريب اطمينان شده است كه نشان ميدهد فاصله 6.70 متري مناسب تر است. همچنين مقدار جابجايي تونل و نشست سطحي زمين با اعمال بار ديناميكي زلزله كاهش سطح آب زيرزميني، كاهش يافته است اما مقدار نيروهاي داخلي سيستم نگهداري تونل مترو با اعمال بار ديناميكي زلزله و افزايش عمق سطح ايستابي افزايش يافته و در نتيجه ضريب اطمينان كاهش يافته است.