بررسي و مقايسه روش ضرايب لنگر خمشي و روش پلاستيك در طراحي دال هاي بتن مسلح

دال ها از اعضاي اصلي سازه اي هستند و تقريبا قسمت قابل ملاحظه اي از سازه را تشكيل ميدهند. پس بايد به گونه اي طراحي شوند كه لنگرهاي خمشي و نيروهاي برشي وارده را به خوبي تحمل كنند. روشهاي مختلفي براي محاسبه لنگرهاي وارده بر دال وجود دارد. يكي از اين روشها روش پلاستيك مي باشد كه از سال 1940 به صورت مدون ارائه شده است روش ديگر روش ضرايب لنگر خمشي مي باشد كه در بيشتر آيين نامه ها بيان شده و مورد استفاده قرار مي گيرد دراين مقاله اين دو روش براي دالهاي مستطيلي تحت شرايط مختلف لبه مقايسه شده است. مشاهدات حاصل از مقايسه ي اين دو روش نشان ميدهد كه بر خلاف تصورات معمول، روش پلاستيك در همه ي حالات ظرفيت باربري بيشتري را نتيجه نمي دهد. بلكه بسته به شرايط بارگذاري و شرايط گيرداري چهار طرف دال اين نتايج متفاوت مي باشند.