افزايش زمان تناوب محاسبه شده ساختمان ها از روابط تجربي آيين نامه

تحقيق حاضر به منظور مقايسه زمان تناوب اصلي بدست آمده براي ساختمانها از روابط تجربي (آيين نامه اي) و تحليلي دقيق و تأثير آن دو درمحاسبه نيروي زلزله وارد به ساختمان در روش استاتيكي خطي انجام گرفته است، هدف از اين مطالعه، بررسي ضريب افزايش زمان تناوب آيين -نامه اي در ساختمانهاي با مشخصات سازه اي مختلف و ارائه يك ضريب افزايش مجاز براي زمان تناوب مي باشد. پس از انجام تحليل با استفاده ازنرمافزارهاي متداول مشاهده گرديد كه در ساختمان هاي بلند استفاده از ضريب افزايشي بزرگتر از مقدار مجاز تعيين شده در آيين نامه، ضروري ميباشد.