بررسي خرابي پيش رونده در قاب هاي خمشي فولادي با استفاده از تحليل ديناميكي

معمولا ساختمانها براي بارهاي عادي نظير مرده، زنده، باد زلزله طراحي مي شوند. با وجود اين بارهاي ديگري نيز وجود دارند كه احتمال وقوع آنها كم است، ولي در صورت اتفاق مي توانند منجر به خرابي هاي وحشتناكي شوند. روش هاي متنوعي براي كاهش احتمال خطر خرابي پيشرونده، در سازه ها پيشنهاد شده است كه روش مسير جايگزين براي جلوگيري از خرابي پيشرونده منطقي ترين و جامع ترين روش به نظر مي رسد. در اين روش حذف يك المان اصلي و بحراني مورد بررسي قرار مي گيرد و سازه براي تعيين اثر حذف اين المان، آناليز مي شود. در اين حالت اتصال مهمترين نقش را ايفا م يكند. با از دست دادن ستون يك سازه ، اعضاي ديگر آن تحت جابجايي و چرخش بزرگي قرار مي گيرد. براي همين نمونه اي از سازه هاي فولادي با سيستم قاب خمشي را با استفاده از آيين نامه طراحي سازه فولادي مبحث 10 مقررات ملي و استاندارد 2800 طراحي ساختمان ها در برابر زلزله ايران در نرم افزار SAP2000-V14 مدلسازي و طراحي كرده سپس با استفاده از روش مسير جايگزين (APM) براي خرابي پيشرونده كنترل كرده و نيروهاي ايجاد شده در اعضاي مجاور و ايداري سازه را در هر يك از حالات مورد مقايسه قرار مي دهيم. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه هر چقدر ستون در طبقات بالاتر حذف گردد تغيير مكان در بالاي ستون حذف شده بيشتر مي شود.و هر چقدر براي حذف شده بيشتر مي شود. و هر چقدر براي حذف ستون از دهانه كناري به دهانه مياني مي رويم اين تغييير مكان كمتر مي شود. علت اين نتيجه را مي توان در تعداد عضوهاي دانست كه در برابر اين تغيير ايجاد سختي م يكنند. همچنين هر چه ستون هاي مستعد خرابي از طبقات بالاتري حذف شوند، تنش در ستون هاي مجاور نسبت به حالتي كه خرابي از طبقات پايين شروع شود كمتر شده و د رمورد تيرها عكس اين قضيه صادق مي باشد.