بررسي تاثير افزايش مقاومت قاب هاي مهاربندي شده فولادي ويژه بر اقتصاد طرح

يكي از مواردي كه در فصل سوم مبحث دهم از مقررات ملي ساختمان به آن اشاره شده، الزامي نبودن ضوايط اين فصل در صورت استفاده از ضريب رفتار برابر 5 يا كمتر از آن است. به عبارت ديگر، با افزايش مقاومت جانبي قاب ها م يتوان از افزايش شكل پذيري آنها جهت مقابله با جابجايي هاي ناشي از زلزله صرف نظر نمود. در اين تحقيق به بررسي اقتصاي كاربرد اين ضابطه در طراحي قاب هاي مهاربندي شده فولادي ويژه به لحاظ ميزان فولاد مصرفي در آنها پرداخته مي شود. براي اين منظور، چند ساختمان منظم فولادي سه بعدي با تعداد طبقات 3 و 5 و 7 و 10 و 12 و 15 با دو نوع سيستم باربر جانبي يعني سيستم قاب ساختماني ساده با مهاربند همگراي ويژه (SCBF) و سيستم قاب ساختماني ساده با مهاربند واگراي ويژه (SEBF)، ودل سازي، تحليل و طراحي شد. هر كدام از اين قاب ها يك بار با در نظر گرفتن ضريب رفتار مربوطه و رعايت ضوابط طرح لرزه اي (روش الف) و يك بار هم با در نظر گرفتن ضريب رفتار 5 و بدون لحاظ نمودن ضوابط خاص طرح لرزه اي (روش ب) محاسبه شده است. نتايج بدست آمده حاكي از اين مطلب است كه طراحي قاب هاي مهاربندي شده ويژه به روش ب در مقايسه با روش الف، بويژه در قاب هاي بالاي 5 طبقه ميتواند تا 10 و 15 درصد به ترتيب در قاب هاي SCBF و SEBF باعث افزايش فولاد مصرفي و غير اقتصادي شدن طرح گردد.