بررسي تجربي و تحليلي نشست ناشي از تونل سازي به روش NATM و مقايسه با نتايج ابزار دقيق(مطالعه موردي خط 2 متروي كرج)

تونل سازي و احداث فضاهاي زيرزميني بهناچار باعث اعمال مقادير مختلف ازجابجايي از تونل به سمت زمين مي شود كه منجر به نشست سطح زمين مي شود يكي از عوامل اصلي براي به حداقل رساندن تاثيرات زيان آور احتمالي نشست زمين برروي سازه هاي موجود و محيط توانايي پيش بيني پروفيل نشست زمين مي باشد درمقاله حاضر ضمن معرفي روشهاي تجربي و تحليلي براورد نشست از روشهاي مذكور براي پيش بيني نشست زمين دراثر حفاري تونل خط 2 متروي كرج كه به روش NATM(New Austrian Tunneling Method اجرا ميش ود دركيلومتر 868+7 و مابين ايستگاه شهيد آجرلوj و جهانشهر k استفاده شده و نتايج بدست آمده با يكديگر و با مقدار نشست اندازه گيري شده توسط ايستگاه هاي ابزار دقيق مقايسه شده و دقت و اعتبار روشهاي مورد استفاده براي محاسبه نشست درمقطع مورد مطالعه ارزيابي شده است