بررسي كاركرد ميراگرهاي انرژي سازه درمقاوم سازي و بهسازي لرزه اي سازه ها

درطول تاريخ كشور ما ايران زلزله هاي زيادي را تجربه كرده كه متاسفانه يادآوري آن وقايع همراه با زنده شدن خاطرات تلخ زلزله اعم از مالي و جاني مي باشد كه گاه تا سالها اثرات مخرب آن باقي مانده است اهميت اين پديده طبيعي و عوارض ان لزوم ايجاد آمادگي براي مقابله با زمين لرزه را نمايان مي كند لذا طراحان سازه با بكارگيري آيين نامه هاي لرزه اي سعي نموده اند تا خطرات ناشي از زمين لرزه را برروي سازه هاي جديد و نيز ساختمان هاي آسيب پذير موجود كاهش دهند جهت طراحي سازه هاي بلندمرتبه و نيز مقاوم سازي و بهسازي آنها توجه به سطوح عملكرد درايين نامه هاي ساختماني و نيز بروز شدن آن از نكات كليدي و اساسي است دراغلب موارد جهت دستيابي به معماري خاص و ويژه محدوديت هاي فراواني پيش روي طراحاان قرار ميگيرد كه بايد با توجه به پارامترهاي اقتصادي قابليت اجرا حداقل تغيير در معماري اضافه نشدن نيروهاي جديد اضافي و اقدام به طراحي و مقاوم سازي نمود در سازه هاي بلند پارامتر اصلي طراحي ميزان تغيير مكان است لذا محدود كردن اين تغيير مكان ها از اهميت ويژه اي برخوردار است.