كاربرد زمين گرمايي در كاهش مصرف انرژي در ساختمان

امروزه يكي از مهمترين مشكلاتي كه بشر با ان مواجه گرديده است مصرف بي رويه سوختهاي فسيلي مي باشد. با توجه به اين كه اين منبع انرژي رو به اتمام بوده و زندگي انسانها به آن وابسته گرديده و مصرف اين وع سوختها با توليد گازهايي از قبيل دي اكسيد كربن و در نتيجه گرم شدن كره زمين و تغييرات نامطلوب اقليمي همراه است ، استفاده از منابع جايگزين و تجديد پذير يك ضرورت انكارناپذير محسوب مي گردد. ساختمانها و بويژه ساختمانهاي آموزشي مراكز عمده مصرف انرژي مي باشند. توجه به صرفه جويي در اين بخش بسيار با اهميت خواهد بود. كشورهاي توسعه يافته هم اكنون در حال استفاده و ارتقا روشهاي نويني در زمينه انرژيهاي تجديد پذير و از جمله انرژي زمين گرمايي هستند. و پرداختن به اين مهم براي كشورهاي توسعه نيافته و در حال توسعه از جمله ايران امري حياتي مي باشد . در پژوهش حاضر با روشي تحليلي ابتدا به بررسي روشهاي نوين استفاده از زمين گرمايي در كشورهاي توسعه يافته پرداخته و سژس با توجه به ارتباط آن روشها با معماري بومي ايران و معماري امروز استفاده از روشهاي نوين در معماري ايران امكان سنجي مي گردد.