جايگاه مصالح بوم آورد درمعماري پايدار

يكي از خصوصيات معماري ايراني استفادها ز مصالح محلي يا به اصطلاح بوم آورد بوده است به اين معني است كه هروقت بنا نياز به تعمير يا بازسازي داشت مصالح مورد نياز هميشه در طبيعت اطراف بنا مهيا بوده نكته ديگري كه درمصالح به كاررفته درابنيه سنتي جلب توجه مي كند اين است كه مصالح بوم آورد درصورت تخريب ودورريختن نه تنها به محيط طبيعي اسيب نمي زند بلكه به راحتي جزئي از آن ميشدند و خللي به چرخه طبيعي بازيافت وارد نمي شد با توجه به ويژگيهاي فوق و ويژگيهاي يك ساختمان پايدار مصالح بوم آورد را مي توان جزء اصلي معماري پايدار ذكر نمود دراين مقاله با بررسي دو نمونه مورد خشت و آجر به عنوان مصالح بوم آورد به دنبال شناخت و تحليل كاربرد مصالح سنتي و پايدار درصنعت ساختمان درجهت رسيدن به بهره وري انرژي در ساختمان هستيم .