تعيين نقاط حادثه خيز براساس نرخ تصادف و تعداد نرخ تصادف ( مطالعه موردي: محور شهيد صالحي)

جهت ارتباط ميان نقاط مختلف ايران، شبكه كشوري گسترش فراواني يافته است. سرعت و حجم سفرهاي برونشهري بر شدت و حجم تصادفات افزوده است. در اين راستا براي بالا بردن كيفيت راهها و به حداقل رساندن تصادفات جرحي و فوتي آينده نيازمند اصلاح نقاط حادثه خيز ميباشيم. در اين مقاله به بررسي ميزان تأثير تجهيزات ايمني و نقش آنها در بروز يا كنترل سوانح رانندگي در كاهش تصادفات جاده اي به صورت مطالعه موردي حفاظ مياني (گاردريل) پرداخته شده كه اطلاعات آن از سال 1384 الي شش ماه اول سال 1389 ميباشد. با توجه به نصب گاردريل در 7,5 كيلومتر اول محور بابل– بندپي از كل 25 كيلومتر طول محور در سال 1387 ، به مطالعه قبل و بعد از نصب گاردريل در اين محور و مقايسه آن با قسمت دوم محور پرداخته شد. در راستاي اين تحقيق نيز به تعيين نقاط حادثه خيز بر اساس روش هاي نرخ تصادف و تعداد- نرخ تصادف پرداخته مي شود. در نهايت در اين مطالعه، بررسي ميزان تأثير گاردريل بعنوان يكي از تجهيزات ايمني راه و نقش آنها در بروز يا كنترل سوانح رانندگي انجام خواهد شد. براساس نتايج مطالعه موردي انجام شده در استان مازندران (محور بابل– بندپي) ملاحظه گرديد كه بعد از نصب گاردريل نرخ تصادف و تعداد - نرخ تصادف تا حد بالايي كاهش يافته است و ايمني راه بطور مؤثري بهبود يافت.