مطالعه آزمايشگاهي تاثير ايجاد ميان بر بر مشخصات هندسي و هيدروليكي رودخانه هاي پيچان رودي، مطالعه موردي: رودخانه شلما نرود در استان گيلان

يكي از مهمترين معضلاتي كه مهندسي رودخانه با آن مواجه است، مسأله فرسايش و رسوبگذاري در بستر و سواحل رودخان هها م يباشد. اين پديده دررودخانه هاي آبرفتي، عميق و كم عرض دائمي به شكل پيچا نرودي و در رودخان ههاي عريض و فصلي و كم عمق به صورت شرياني شدن بروز پيدا مي نمايد. در رودخانه هاي پيچان رودي، در ادامه فرآيند تكاملي پيچان رود، ساحل مقعر با رسوبگذاري ممتد توسعه يافته و دو انحناء موج سينوسي شكل پيچانرود به يكديگر نزديك شده و در يك سيلاب، ديواره دو انحناء از بين رفته با ايجاد ميان بر طبيعي، رودخانه مسير جديدي را ايجاد مي نمايد و بخش هلالي شكلي از رودخانه كه به آن درياچه شاخه گاوي گفته مي شود، از آن جدا مي گردد. با تغيير مسير رودخانه، الگوي جريان در بالادست و پايي ندست ميا نبر دس تخوش تغييرات فراوان خواهد شد. با توجه به اينكه، امروزه با توسعه اراضي حاشيه رودخان هها، هرگونه تغيير مسير رودخانه و نيز تخريب سواحل باعث بروز خسارات مالي و تبعات اجتماعي متعددي خواهد شد، در تحقيق حاضر اثرات ايجاد ميا نبر در بازه اي از رودخانه شلما نرود در محدوده روستاي درياكنار بصورت آزمايشگاهي مورد مطالعه قرار خواهد گرفت. براي اين منظور ميكرومدلي از بازه مورد مطالعه با مقياس 1:700 طولي و 1:60 ارتفاعي با نسبت كجي 11/7 ساخته شد. سپس ميان بري در بازه اي از محدوده مورد مطالعه كه حداقل تغييرات تراز بستر را دارد، ايجاد و اثرات آن بر تراز بستر و سطح آب و نيز ميزان فرسايش در بخ شهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفت مقايسه هاي بعمل آمده نشان داد با حذف بخشي از مسير رودخانه، عل يرغم تغييرات ناچيز تراز بستر رودخانه در ابتدا و انتهاي مسير ميان بر، به دليل كاهش افت انرژي در رودخانه، بخشي از بازه بالادست دچار فرسايش مي گردد.