بررسي دو مدل نفوذپذيري Overton و Hall با استفاده از نتايج آزمايش استوانه مضاعف در حوضه آبريز مند

نفوذپذيري خاك يك حوضه آبريز بنا به اقليم و شرايط و ساختمان خاك خاص خود، پارامترهاي منحصر به فردي دارد. در اين تحقيق سواحل رودخانه مند از توابع شهرستان دشتي- استان بوشهر، طي شبكه بندي خاصي با حفر تعداد 60 چاهك مورد مطالعه قرار گرفت. در اين چاهك ها ميزان نفوذ عمودي آب به خاك با روش آزمايش صحرايي حلقه مضاعف با سه مرتبه تكرار آزمايش، اندازه گيري شد. جهت تعيين بهترين ضرايب مدل هاي نفوذپذيري Overton و Hall دو برنامه كامپيوتري به زبان ويژوال بيسيك نوشته شد تا ضرائب معادلاتي كه كمترين خطا را نسبت به منحني هاي بدست آمده از آزمايشات نشان مي دهند به عنوان بهترين ضرائب، تعيين نمايد. برنامه هاي مذكور با قرار دادن حالتهاي مختلفي از ضرايب (براي هر آزمايش بيش از يك ميليون حالت) بهترين ضرايب اين مدل ها را كه با آزمايشات تجربي تطابق بيشتري داشت به همراه ميزان خطا به عنوان خروجي اعلام مي نمود. در اين تحقيق با ميانگين خطاي قابل اغماضي، بهترين ضرايب اين مدل ها جهت حوضه آبريز مورد مطالعه انتخاب گرديد.. نتايج حاصل بيانگر اين است كه مدل نفوذپذيري Overton نسبت به مدل Hall انطباق بيشتري با خاك اين منطقه دارد. همچنين تكرار آزمايشات هر چاهك بيانگر روند نفوذپذيري تقريباً يكساني در مورد اين حوضه مي باشد.