مقايسه مقاومت هاي سطحي بتن سبك، بتن معمولي و بتن خود متراكم با به كارگيري روش پيچش

نظر به اهميت مقاومت سطحي بتن كه محل آغاز ترك هاي حاصل از تنش هاي وارده و همپنين محل هجوم عوامل مخرب مي باشد كه دوام و پايائي سازه هاي بتني را تهديد مي نمايد، در اين مقاله مقاومت سطحي بتن هاي سبك، معمولي و خود متراكم مورد مقايسه قرار گرفته اند. براي تعيين مقاومت سطحي بتن هاي مورد نظر، از روش درجاي پيچش استفاده شده است كه با توجه به خرابي جزئي حاصل از انجام اين روش، مي توان آن را در رديف روش هاي با خرابي جزئي قلمداد نمود. مقاومت هاي سطحي اندازه گيري شده شامل بتن هاي سبك ساخته شده با سه نوع سبكدانه ليكا، پرليت، پوكه معدني اسكريا، بتن معمولي و سه طرح اختلاط بتن خود متراكم مي باشد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه متوسط مقاومت سطحي بتن سبكدانه با دانه اسكريا 10/8 مگاپاسكال، بتن سبكدانه با دانه ليكا 3/7 مگاپاسكال و بتن سبكدانه با دانه پرليت 25/5 مگاپاسكال مي باشد. در مقايسه با اين مقاومت ها، متوسط مقاومت سطحي سه بتن خود متراكم بررسي شده 23/7 مگاپاسكال و بتن معمولي 22/7 مگاپاسكال به دست آمده است.