تاثير الياف پلي پروپيلن با نسبتهاي متفاوت طول به قطر بر روي خواص تازه و سخت شده ي بتن خودتراكم سبك حاوي سبكدانه هاي رس منبسط شده

يكي از روش هاي ساخت بتن سبك، استفاده از سبكدانه هاي طبيعي و مصنوعي است. استفاده از سبكدانه ها در ساخت بتن امكان كسب مقاومت سازه اي و همچنين مقاومت هاي بالا در كنار كاهش قابل ملاحظه در وزن مخصوص بتن فراهم مي كند. اين مزيت در بتن هاي سبك سازه اي، موجب كاهش بار مرده ي ساختمان ها و به تبع آن كاهش در ابعاد مقاطع سازه اي مي شود. بتن هاي ساخته شده با استفاده از مصالح سبكدانه علي رغم مزاياي مذكور به دليل ساختار متخلخل سنگدانه ها، داراي مقاومت كمتري از بتن هاي معمولي مي باشند. محققين جهت بهبود عملكرد بتن سبكدانه، استفاده از الياف پليمري و فولادي را مورد مطالعه قرار داده و به كار بسته اند. از طرفي استفاده از الياف در بتن هاي خودتراكم شديدا از كارايي بتن ها مي كاهد. خواص ظاهري و ميزان مصرف الياف پارامترهايي هستند كه علاوه بر خواص بتن تازه، خصوصيات بتن سخت شده را نيز تحت تاثير قرار مي دهند. در اين تحقيق ابتدا ساخت بتن خودتراكم سبك سازه اي با استفاده از سبكدانه هاي رس منبسط شده ( ليكا) انجام شده و سپس با اضافه كردن الياف با نسبتهاي طول به قطر 300، 600 و 950 در ميزان هاي 0.1و 0.2 درصد حجم بتن به مخلوط بتن، اثر آن ها بر خواص بتن تازه و سخت شده بررسي مي گردند. آزمايشهاي بتن تازه شامل اسلامپ، T500، قيف v شكل و جعبه يL شكل و آزمايش هاي بتن سخت شده شامل مقاومت فشاري، مقاومت كششي، مقاومت خمشي مورد بررسي قرار گرفته است. نمونه ها در شرايط مرطوب عمل آوري شده و نتايج آزمايش هاي بتن سخت شده در سنين 7، 14 و 28 روزه ارائه شده است. نتايج نشان مي دهد با افزايش نسبت طول به قطر به ازاي هر يك از مقادير الياف از كارايي بتن تازه كاسته شده است. اضافه كردن الياف سبب افزايش مقاومت كششي و خمشي نسبت به طرح شاهد شده و بيشترين افزايش در طرح حاوي 0.2 درصد الياف با نسبت طول به قطر 600 مشاهده شد.