ارائه مدلي مبتني بر تصميم گيري چند شاخصه براي تخمين شدت بحران ناشي از حمله نظامي در حوزه زير بنايي از ديدگاه پدافند غير عامل

تخمين اين موضوع كه از بين دو يا چند پروژه عمراني ، با احتمال مورد حمله قرار گرفتن يكسان، كداميك در صورتي كه مورد حمله قرار بگيريد، تاثير بيشتري بر عرصه ها مختلفي نظير اقتصادي و سياسي و... مي گذارد، بسيار حائز اهميت است و اين شهخص مي تواند، ميزان اهميت و ضرورت بكارگيري اقدامات پدافند غيرعامل در آن پروژه تعيين كند. اين شاخص را مي توان با معيار شدت در روش هاي مختلف ارزيابي ريسك معادل كرد و مقدار آن را مي توان با استفاده از تكنيك هاي تصميم گيري چند شاخصه ، با تعريف معيار ها و شاخصه هايي نظير : ضزبه اقتصادي، ضربه سياسي ، ضربه روحي و رواني و..، و تعيين ارزش وزني هريك، در پروژه هاي مختلف عمراني تخمين زد.، بر همين اساس در اين مقاله، با فرض اينكه احتمال مورد حمله قرار گرفتن براي 5پروژه مختلف عمراني(پل، فرودگاه، ساختمان اداري، تصفيه خانه، سوله هاي صنعتي) يكسان باشد، اين پروژه ها را از لحاظ شدت ناشي از بروز حمله نظامي در آن ها با يكديگر مقايسه كرده و بررسي مي كند كه كداميك در صورتي كه مورد حمله قرار بگيرد، ضربه هاي بيشتري به عرصه هاي نظير اقتصاد، سياست و ... وارد مي سازد، نتايج حاصل از تخمين شدت براي پروژه هاي مختلف بر اساس معيارهاي چون ضربه اقتصادي، ضربه سياسي، ضربه روحي و رواني و... نشان داد كه در بين اين پنج پروژه ، فرودگاه با بدست آوردن مقدار S=0.7250 بالاترين رتبه را در ارزيابي ريسك ناشي از حمله نظامي دارد.