بررسي و پيشبيني اثر ميكروسيليس و زمان روياروئي بر نفوذ يون كلريد به آزمونههاي بتني در ناحيه پاشش در محيط خليج فارس

عوامل مختلفي از جمله نسبت آب به مواد سيماني و استفاده از مواد پوزولاني بر دوام بتن در محيطهاي دريايي اثر گذار هستند.همچنين خرابيهايي كه در سازههاي دريايي اتفاق ميافتد، در مقايسه با ارتفاع آن ناحيه از سطح آب دريا متفاوت است. براي افزايش دوام وطول عمر مفيد سازه هاي بتني در محيط دريا، لازم است فرآيند هاي مخرب از جمله نفوذ يون كلريد در بتن و خوردگي ميلگرد در اثر آن موردبررسي بيشتر قرار گيرند. در تحقيق حاضر با استفاده از دادههاي مطالعات ميداني بر روي نمونه هاي بتني قرارگرفته در جزيره قشم در محيط خليج فارس، پارامترهاي مربوط به نفوذ يون كلريد به بتن بررسي شده اند. همچنين با استفاده از شبكه عصبي مصنوعي، مدلي براي پيشبينيدرصد يون كلريد در عمقهاي مختلف بتن حاوي ميكروسيليس ارائه شده است. نمونههاي مورد بررسي داراي درصد جايگزيني ميكروسليس برابر 5 7/5 و51 درصد و با نسبت ثابت آب به سيمان 0/4هستند و نتايج در دو بازه زماني 9 و 3 ماهه مورد بررسي قرار گرفته اند. نتايج نشان ميدهد با جايگزيني درصدي از سيمان با ميكروسيليس، درصد يون كلريد در اعماق مختلف و ضريب انتشار كاهش مييابد. همچنين با افزايش زمان رويارويي ضريب انتشار و كلر سطحي كاهش مييابند. همچنين نتايج نشان ميدهد شبكه عصبي مصنوعي توانايي خوبي در پيش بيني نفوذ يون كلريد دارد