طرح بهينه لرزه اي شكل شبكه هاي دو لايه فضاكار با استفاده از الگوريتم جامعه پرندگان و شبكه هاي عصبي

در طراحي لرزه اي شبكه هاي دولايه فضاكار، مولفه قائم شتاب زلزله تاثير بسيار زيادتري نسبت به مولفه هاي افقي داشته و معمولا از مولفه هاي افقي براي طراحي ستون ها استفاده مي شود. در اين تحقيق، يك روش قدرتمند و عملي براي طرح بهينه لرزه اي شكل شبكه هاي دولايه پيشنهاد مي شود. بدين منظور با مدلسازي اين سازه ها تحت بارگذاري ناشي از مولفه قائم شتاب زلزله و استفاده از تحليل ديناميكي تاريخچه زماني و درنظر گرفتن همزمان تعداد تقسيمات دهانه ها در دو جهت، ارتفاع بين دو لايه و سطح مقطع اعضا به عنوان متغيرهاي طراحي، طرح بهينه شكل اين سازه ها انجاممي شود. در طي عمليات بهينه سازي، وزن سازه به عنوان تابع هدف و قيود طراحي شامل تنش و لاغري در اعضا و تغيير مكان هاي گرهي در نظر گرفته مي شوند. جهت كاهش زمان عمليات بهينه سازي، از شبكه عصبي تابع بنيادي شعاعي براي تقريب سازي پاسخ لرزه اي سازه ها استفاده مي شود. براي آموزش اين شبكه از تعدادي تحليل دقيق اجزاء محدود استفاده گرديده تا شبكه عصبي در حالات مختلف با درونيابي بين اين تحليل هاي دقيق، پاسخ هاي لرزه اي سازه را در برابر بارهاي اعمالي به دست آورد. همچنين حل مسئله بهينه سازي با الگوريتم جامعه پرندگان انجام شده كه يكي از روشهاي بسيار مناسب براي بهينه سازي با متغير هاي گسسته است. براي نشان دادن كارايي روش پيشنهادي، مثال هاي عددي ارائه شده و نتايج، بيانگر دقت و كارايي مناسب روش پيشنهادي براي طرح بهينه لرزه اي شكل شبكه هاي دولايه فضاكار بوده و از آن مي توان به صورت عملي و كاربردي براي طراحي اين سازه ها استفاده نمود.