بهينه سازي بهره برداري از سيستم هاي چندمخزني با استفاده از الگوريتم جفت گيري زنبورعسل

امروزه سيستم هاي چندمخزني اغلب نيازمند دستيابي به اهداف مختلفي هستند كه تصميم گيري هاي مربوط به مديريت اين منابع آبي را پيچيده مي كند.علاوه بر اين، شكل رياضي بسياري از اين اهداف غيرخطي مي باشد كه در كنار ساير پيچيدگي هاي سيستم حل آنها را به كمك روش هاي بهينه سازي سنتي بسيار مشكل و عملاً غيرممكن مي سازد. از حدود دو دهه پيش، الگوريتم هاي فراكاوشي دريچه جديدي بر روي حل مسائل پيچيده منابع آب گشوده اند. در اين مقاله از الگوريتم جفت گيري زنبورعسلMBO) در بهينه سازي يك سيستم سه مخزني در حوزه آبريز كرخه واقع در جنوب غربي ايران، با هدف تأمين نياز زيست محيطي و كشاورزي پايين دست استفاده شده است. مقادير خروجي بهينه از هر مخزن به صورت ماهانه محاسبه شده و نتايج آن با نتايج ديگر الگوريتم هاي فراكاوشي مانند الگوريتم ژنتيك، مورچه و هجوم ذرات مقايسه شده است. در ادامه، پس از تحليل حساسيت مدل نسبت به تغيير پارامترهاي مختلف، محدوديت هاي موجود و پيشنهاداتي براي عملكرد بهتر اين الگوريتم ارائه مي شود