بررسي تاثير اشكال ژئومورفولوژي در تعيين محل استخراج و كيفيت سنگدانه ها در حوضه آبخيز خرم آباد

منطقه مورد مطالعه در اين تحقيق، حوضه آبخيز خرم آباد با مساحت 442,19 كيلومتر مربع، در شمال شهرستان خرمآباد مي باشد كه از نظر زمين شناسي بخشي از زون زاگرس چين خورده محسوب مي شود. هدف اين تحقيق بررسي نقش اشكال و لندفرم هاي ژئومورفولوژي در شناسايي و كيفيت سنگدانه ها مي باشد. در اين تحقيق ابتدا نقشه ژئومورفولوژي منطقه تهيه شد و بر اساس آن لند فرمهاي داراي سنگدانه و مستعد استخراج سنگدانه تعيين شد. در اين بررسي، لندفرمهاي واريزه، مخروط افكنه هاي قديمي و جديد و بستر هاي رودخانه اي جديد و قديمي، بعلت وجود مقادير زيادي مواد و مصالح خرد شده، بعنوان لندفرمهاي مناسب جهت استخراج سنگدانه شناخته شدند. جهت بررسي كيفيت مصالح ساختماني آزمايش ارزش ضربه اي در سنگدانه هاي برداشت شده از لندفرمهاي مذكور انجام شد. دو نمونه سنگدانه از بستر هاي رودخانه اي جديد، دو نمونه از بستر هاي رودخانه اي قديمي، دو نمونه از مخروط افكنه هاي قديمي، دو نمونه از مخروط افكنه هاي جديد و دو نمونه از واريزه برداشت گرديد و آزمايش ارزش ضربه اي در آنها انجام شد. نتايج آزمايش ارزش ضربه اي نشان مي دهد كه ميانگين مقاومت به ضربه بر اساس الك شماره 8 در واريزه، بستر هاي رودخانه اي جديد ، بستر هاي رودخانه اي قديمي، مخروط افكنه هاي جديد و مخروط افكنه هاي قديمي، به ترتيب 11.05 ، 11 ، 11.7 ، و 12.3 و 13.8 درصد مي باشد كه نشان دهنده كيفيت خوب تمامي نمونه ها در لندفرمهاي مورد مطالعه است. در اين تحقيق همچنين آزمايش مقاومت فشاري تك محوري در سنگدانه هاي بر داشت شده از لندفرمها انجام شد