بررسي آلودگي نفتي خليج مكزيك، چگونگي توسعه و تاثيرات آن بر محيط زيست

آلودگي نفتي يكي از بزرگترين تهديد هاي محيط زيست در قرن بيستم محسوب مي شود. اين آلودگي در اثر نشت نفت و تركيبات آن در آب هاي آزاد رخ مي دهد. نشت نفت در خليج مكزيك از جمله مهمترين آلودگي هاي نفتي چند دهه اخير به شمار مي آيد كه لطمه هاي جبران ناپذيري به منطقه وارد كرده است. انفجار آوريل 2010 در سكوي نفتيDeep Water Horizon بزرگترين آلودگي نفتي ايالات متحده را رقم زد كه موجب ورود ميليون ها بشكه نفت خام به آب هاي خليج مكزيك گرديد. اقدامات اوليه شركت بهره بردار براي مهار چاه با شكست مواجه شد و نشت نفت تا روزانه 53000 8400) m³ در روز) بشكه افزايش پيدا كرد. اين آلودگي تا سواحل آمريكا پيش رفت و وارد رودخانه هاي منطقه شد و زندگي بسياري از گونه هاي جانوري را با خطرات جدي مواجه كرد. توجه به چگونگي پيشرفت اين آلودگي و عوامل موثر بر گسترش آن يكي از موضوعات قابل بررسي مي باشد. موضوعي كه شرايط را روز به روز وخيم تر كرد و موجب شد اين آلودگي به صورت گسترده پخش شود. رسيدن اين آلودگي به ساحل هاي اطراف، شرايط زندگي را براي ساكنين دشوار و آلودگي نفتي را در اين مناطق نيز به دغدغه ي اصلي تبديل كرد. آنچه دراينجا مورد بررسي است توسعه اين آلودگي و عوامل موثر بر آن مي باشد. عواملي چون موج هاي دريايي و طوفان هاي موسمي كه نقش بسيار پررنگي در اين امر ايفا كردند. شركت انگليسي كه مسئوليت اين سكوي نفتي را بر عهده داشت از ماده شيميايي سورفكتانت براي جمع آوري لكه هاي نفتي استفاده كرد كه انتقاد بسياري از فعالان محيط زيست را به همراه داشت. از بين رفتن جانوران دريايي، آلودگي آب هاي خليج مكزيك و رودخانه هاي اطراف، عوارض استفاده از مواد شيميايي بر زندگي ساكنين منطقه از جمله تاثيرات منفي اين فاجعه زيست محيطي به شمار مي رود. در اين مقاله به بررسي اين رخداد و چگونگي توسعه اين آلودگي نفتي توسط عواملي چون امواج، باد و تاثير آن بر محيط زيست پرداخته ايم.